Vorige week woensdag, op Aswoensdag, begon de vasten. Voor christenen is de vasten of de veertigdagentijd de tijd waarin ze zich voorbereiden op een nieuw paasfeest. Ook in onze klas gaan we samen op weg om ons voor te bereiden op het paasfeest. We willen gedurende deze veertig dagen opstaan en de weg gaan. Dit doen we door te bidden en soberder, maar niet somberder te leven. Het mag best ook wel feest zijn, verbonden met elkaar en met de mensen in Burundi.
Advent is wachten.
Niet wachten zoals je op een trein wacht. Wel verwachten, zoals een moeder haar kind verwacht. Ze kijkt uit, maakt zich klaar, brengt alles in gereedheid en verlangt naar het grote moment.
Advent is verwachten.
Een tijd om uit te kijken naar het feest van Kerstmis en ons voor te bereiden op de komst van Jezus.
