4de leerjaar

Meester Marino in de vierde klas !

Mundo, thema 4! In het vierde leerjaar leerden we ook dit schooljaar over elektrische stroomkringen.
En opnieuw konden we beroep doen op meester Marino van de Broederschool in Stekene. Met bakken vol materialen kwam hij op donderdagmiddag 12 januari op onze school aan. De kinderen van de klas keken al enthousiast uit naar toch wel een bijzondere namiddag.
Tijdens het lesmoment konden zij dan kennis maken met al deze materialen. Spelenderwijs leerden ze wat schakelaars, voedingen en omvormers zijn. Ook konden ze observeren hoe energie kon gehaald worden uit zout water. Het belangrijkste natuurlijk was het opbouwen van enkele stroomkringen. Gelukkig brandde overal de lamp!
Uiteraard willen we meester Marino hartelijk bedanken voor het schitterende lesje!

Als woorden snoepjes waren...

De kinderen van het vierde leerjaar hebben de voorbije maanden deelgenomen aan het poëzieproject van de Wase bibliotheken ‘Als woorden snoepjes waren’. Elke week kwam er een leuk gedicht aanbod waarmee werd gewerkt: lezen, voordragen, knutselen, opzoeken, … . Uit dit aanbod mochten de kinderen het allermooiste gedicht kiezen. Meer dan 2000 kinderen in het Waasland namen deel aan deze verkiezing.

Op dinsdag 10 januari konden we dan in De Route genieten van een afsluitende poëzievoorstelling
van Karin Jacobs, beter gekend als de mama van Clara en Jelle Cleymans. Karin kan niet alleen goed acteren, zij schrijft ook al heel lang prachtige gedichten. Ondertussen heeft ze al enkele knappe gedichtenbundels met kinderpoëzie geschreven.
Tijdens de voorstelling vertelde ze over haar leven en hoe het schrijven van gedichten een plaatsje kreeg in haar leven. Op heel expressieve wijze, een echte actrice waardig, liet ze ons genieten van enkele door haar geschreven gedichtjes.

Hieronder vind je het winnende gedicht terug!

Wereldkampioen
(Geert De Kockere)

Gekke
bekken
trekken,

Pa met water wekken,
zus haar poppen pakken,
pleisters
op de muren plakken.

Alles kleuren
en maar zeuren
zeuren
zeuren.

Ik ben wereldkampioen
in stoute dingen doen.

Rafiki

Een film met een rare titel! De meester wou niks verklappen over de inhoud! Het was dus echt een raadsel waarover de film zou gaan.
13:30: Gelukkig stonden er weer heel wat fantastische ouders of grootouders klaar om ons en de leerlingen van het derde leerjaar naar de stadsschouwburg in Sint-Niklaas te brengen.
We waren ruimschoots op tijd!
We hadden nog maar net plaatsgenomen of de lichten werden al gedoofd. Drie joelende meiden gleden met een rotvaart op een bestuurbare slede naar beneden tot ze vrolijk de bocht uitvlogen en in de sneeuw belandden. Geweldige start!
Eén van de drie vriendinnen was een meisje van vreemde origine, Naisha, die reeds vele jaren samen met haar mama, in Noorwegen woonde.
Maar plots verdwijnen Naisha en haar mama. Van haar papa die politieagent is, verneemt Julie dat de verlenging van hun verblijfsvergunning werd geweigerd en dat ze nu ondergedoken leven. Julie en Mette nemen stiekem de trein naar Oslo om Naisha te helpen om uit de klauwen van de politie te blijven

Een zalige herfstwandeling!

Woensdag 26 oktober. De herfst is alweer een flinke maand ver. In de natuur merk je al volop de natuurverschijnselen die eigen zijn aan dit seizoen.
Traditiegetrouw is het moment aangebroken voor de kinderen van het vierde leerjaar om een stevige wandeling in de natuur te maken. Een woensdagvoormiddag is net lang genoeg om een vleugje herfst op te snuiven.
Dit schooljaar stond het Stropersbos op het programma. Heel wat ouder s of grootouders stonden de kinderen al op te wachten om half negen, het begin van een bijzondere schooldag. 26 Enthousiaste leerlingen werden verdeeld over de beschikbare auto’s. Afspraak aan het Stropersbos, recht tegenover de ‘Hollandse Viscentrale’. Na enkele afspraken kon de tocht met een lengte van 4 km aangevat worden. Gelukkig viel het weer best mee. Niet echt zonnig, nee, maar het regenweer van de vorige dag en nacht was gelukkig verdwenen.
Eerst maakten we kennis met de knuppelpaden die er door het slechte weer toch nog drassig bijlagen. Gelukkig hadden de meesten aangepaste stapschoenen of laarzen aangetrokken.
Na een tijdje belandden we op de brede bosweg met de Douglassparren. Ondertussen werd er wel ijverig in groepjes gewerkt. Allerlei informatie over de bomen en hun vruchten, de boslagen en de Spaanse linie kreeg een plaatsje in een bundeltje.
Rond 11 uur werd even halt gehouden om pauze te nemen. Een stukje fruit en /of drankje gingen er gretig in. Op het einde van de wandeling namen we nog een kijkje op de plaats waar de Spaanse linie deels werd heropgebouwd. De Gallowayrunderen waren deze dag jammer genoeg nergens te bespeuren. Misschien zat de drukte van zo ’n grote klasgroep er wel voor iets tussen.
Na een leerrijke tocht van wel meer dan 3 uur was ook deze schooldag alweer voorbij. Een dagje waar vele kinderen uit onze klas absoluut van genoten hebben.
Ik wil nu nog afsluiten met het richten van een dankwoordje aan alle ouders die ons steeds heen en weer willen brengen. Fijn te weten dat er telkens zoveel mensen zijn die bereid zijn om voor vervoer te zorgen!!

foto's ? klik hier.

Meester Paul

Erik !

Theater voor het derde en vierde leerjaar!

Op woensdag 9 november stonden de kinderen van klas drie en vier klaar om naar Gemeenschapscentrum De Route te rijden voor een ongewoon theaterstuk.
An De Donder bewerkte de tekst van het boek van Godfried Bomans tot een theaterstuk voor twee acteurs: zijzelf en Sibren Hanssens.
Erik Pinksterblom, een jongen van 9 jaar belandt in het schilderij Wollewei en is nog amper groter dan een insect. Door het beangstigende gevoel zo klein te zijn, wil hij het liefst zo snel mogelijk weer weg uit het schilderij. Hij ontmoet tal van insecten en de belevenissen die uit die ontmoetingen voortvloeien zijn niet altijd zo aangenaam.
Het is uiteindelijk met de hulp van de vlinder dat hij uit Wollewei kan wegvliegen.
An De Donder speelde zelf ‘alle insecten’. Met een bril geeft ze gestalte aan een wesp met grote mond en met een wasknijper op de neus verandert ze in een vervelend zoemende mug. Het puntje van haar tong wordt algauw een regenworm. Ook de hommel, de slak, de duizendpoot, de spin, de doodgravers bracht zij op bijzondere wijze tot leven.
Sibren was Erik. Ondertussen bediende hij alle knoppen voor de beeldprojecties op het schilderij dat voortdurend om z’n as draaide.